1 - كتاب طهارت و پاكيزگى اسلام شريعت مدوّن خود را با « طهارت و پاكيزگى جسمى » شروع كرده است و با طهارت روحى و تهذيب و تطهير روحى زندگى را به پايان برده است خوشا به سعادت كسانى كه طهارت ظاهرى و باطنى را توأم و در كنار هم داشته باشند و همواره پاك و پاكيزه بوده باشند . در ارتباط با واژهء « طهارت » يك پيشگفتار و دوازده آيه از قرآن كريم مورد توجّه ما قرار گرفته است : امّا پيشگفتار : واژهء « طهارت » در لغت عرب به معناى پاكيزگى است . چنانچه خداوند از قول فرشتگان ، خطاب به حضرت مريم ( عليها السلام ) فرموده است : « اى مريم ! خدا تو را برگزيده و پاك ساخته است . و بر تمام زنان جهان برترى داده است » . « 1 » « طَهَّرَكِ » ؛ به معناى « تو را از زشتىها ، پاك و به دور داشت » ، مىباشد . در شرع اسلام نزد بعضى از علماء « طهارت » به طور حقيقى به « برطرف‌كنندهء حدث » و يا به هر چيزى كه ورود و اشتغال به نماز را ، روا مىسازد . اطلاق مىشود ، پس با توجّه به معناى مزبور ، « طهارت » چيزى است كه دخول در نماز را روا مىسازد . ( مثلا وضو چيزى است كه بوسيله آن ورود و اشتغال به نماز جائز خواهد بود و همين وضو ، رافع حدث اصغر ( بول و غائط است ) و غسل رافع حدث اكبر ( جنابت ) است و با آن ورود به نماز جائز و روا مىگردد . و اگر كلمهء طهارت در غير رواكنندهء نماز ، استعمال شود ، استعمال مجازى مىباشد مانند : غسل جمعه و وضوى مكرّر و در نزد اكثر علماء كلمهء « طهارت » عبارت از اينست : ( به كار بردن طهور ، وضو و غسلى كه مشروط با قصد قربت باشد و به اتّفاق علماء كلمهء طهارت گاهى به طور مجاز به بر طرف نمودن نجاست ، اطلاق مىگردد ، بر طرف نمودن نجاست چه از لباس و چه از بدن شخص باشد ، طهارت

--> ( 1 ) . سورة آل عمران آيهء 42 .